Jongerenwerker Mandy Nap over ‘uitdagende jongeren’: “Ik zie vooral de talenten en kansen”
Mandy Nap over gezien worden, perspectief bieden en liefde uitdelen
Voor deze aflevering van Bert op de Kovvie reist Bert naar de Kiekkaaste bij Nieuw Statenzijl. Op het uiterste noordoostelijke puntje van Groningen wandelen ze over het houten vlonderpad richting de vogelkijkhut. Het uitzicht is weids, vogels laten zich overal horen en de drukte van alledag lijkt ver weg.
Het is niet voor niets Mandy's favoriete plek.
"Hier neemt de natuur het over," zegt ze terwijl ze uitkijkt over het landschap.
Tot 2017 was er op deze plek zelfs geen mobiel bereik. Juist daarom kwam Mandy hier graag om op te laden. De rust van deze plek past goed bij het gesprek dat volgt: over jongeren, aandacht en de kracht van gezien worden.
Talent zien waar anderen voorbijlopen
Mandy groeide op in Nieuweschans en werkt tegenwoordig als jongerenwerker in Pekela. Zodra het gesprek over jongeren gaat, verandert haar houding zichtbaar. Haar ogen beginnen te glimmen en haar enthousiasme werkt aanstekelijk.
Voor Mandy is iedere jongere uniek.
"Ik werk met het duurste bezit van anderen. Hoe mooi is dat?"
Die uitspraak zegt veel over hoe zij naar haar werk kijkt. Ze probeert niet als eerste naar problemen te kijken, maar naar mogelijkheden. Wat kan iemand? Waar wordt iemand enthousiast van? Welk talent zit er misschien nog verborgen?
Volgens Mandy begint alles met vertrouwen. Je bereikt jongeren niet door alleen activiteiten te organiseren, maar door oprecht geïnteresseerd te zijn en er voor hen te zijn.
Soms zit dat in iets heel eenvoudigs. Een jongere feliciteren die geslaagd is. Vragen hoe het echt gaat. Onthouden wat iemand belangrijk vindt.
Wanneer Mandy talent ontdekt, probeert ze daar ook ruimte voor te maken. Dat kan betekenen dat ze subsidie regelt voor een muziekproject of meedenkt hoe jongeren hun ideeën kunnen realiseren. Steeds vanuit dezelfde overtuiging: een talent dat gezien wordt, krijgt de kans om te groeien.
Je hoeft het niet alleen te doen
Tijdens de wandeling komt een onderwerp naar voren dat Mandy na aan het hart ligt: opvoeden.
"Opvoeden doe je toch niet alleen, dat doe je toch met z'n allen?"
Volgens haar hebben jongeren meer nodig dan alleen hun ouders. Ook een buurvrouw, sportcoach, docent of jongerenwerker kan voor een jongere van grote betekenis zijn.
Dat besef komt niet alleen voort uit haar werk, maar ook uit haar eigen leven.
Steun en toeverlaat
“Ik heb altijd heel veel steun aan mijn zus gehad, als er wat is, bel ik haar als eerste”
Mandy vertelt over haar diploma-uitreiking. Van alle familieleden was haar zus de enige die aanwezig was. Een herinnering die haar nog altijd raakt. Haar zus betekent veel voor haar en liet juist op belangrijke momenten zien: ik ben er voor jou.
Later in het gesprek noemt Mandy meer mensen die zo'n rol in haar leven hebben gespeeld. Tijdens haar eerste bijbaan in De Poort van Groningen voelde ze zich gezien door Anneke en Jurrie. Ook Pieter en Lineke, die ze later ontmoette tijdens haar werk op een rondvaartboot, vormden een belangrijk onderdeel van haar vangnet.
Misschien is dat ook waarom Mandy zo gedreven is om er voor anderen te zijn. Ze weet uit eigen ervaring hoeveel verschil het maakt wanneer iemand echt naar je omkijkt.
Leren ontvangen wat je zelf geeft
In 2019 verandert het leven van Mandy ingrijpend wanneer haar vader wordt getroffen door een herseninfarct.
Samen met haar partner Jarno zet ze zich jarenlang met volle overgave in voor zijn verzorging. Zoals ze zich inzet voor de jongeren in haar werk, zo zet ze zich ook in voor haar familie.
Tot het moment komt dat ze zelf gedwongen wordt om stil te staan.
Die periode leert haar dat zorgen voor anderen alleen vol te houden is wanneer je ook goed voor jezelf blijft zorgen. Ze leert beter haar grenzen bewaken en haar leven bewuster inrichten.
Aan het einde van de aflevering gebeurt er iets bijzonders.
De jongerenwerker die dagelijks bezig is om anderen te zien en aan te moedigen, merkt hoe waardevol het is wanneer er oprechte aandacht voor haarzelf is. De belangstelling van het team van Bert op de Kovvie raakt haar zichtbaar:
“Ik vind het zo bijzonder dat elk mens een podium krijgt en dat jullie de provincie Groningen op een positieve manier op de kaart zetten”
En daarmee komt eigenlijk alles samen.
Mandy gelooft dat ieder mens talenten heeft. Dat achter gedrag altijd een verhaal zit. En dat aandacht levens kan veranderen.
Misschien is dat wel de kern van Mandy Nap: niet kijken naar wat ontbreekt, maar naar wat aanwezig is. En vervolgens helpen om dat tot bloei te laten komen.
