In hartje Winschoten staat een kerk. In deze kerk zit een man die met veel passie vertelt over de geschiedenis van Winschoten, de stad die letterlijk onder je voeten ligt. Koos Akkerman is 84 jaar. Al 25 jaar lang neemt hij mensen mee door de straten van Winschoten als stadsgids. Hij is geen gewone gids. Als je met hem wandelt, krijg je geen rondleiding. Je krijgt verhalen. Verhalen die blijven hangen, omdat ze niet alleen over stenen gaan, maar over echte mensen. Een leven

“Ik kom niet van het Groninger land. Ik kom uit de Betuwe.” Cees Stolk, een jongen uit een streng calvinistisch dorp, “in de slipstream van de Bijbel,” waar zijn toekomst al min of meer vastligt. “Ik kom uit een dominee’s familie. Drie ooms waren dominee, twee neven en ik zou het ook worden volgens mijn ouders.” Maar het liep anders. “Kees werd geen dominee. Kees wou archeoloog worden.” Hij lacht. Je hoort nog steeds de jongen die gefascineerd was door verhalen uit een ander

In het Universiteitsmuseum van Groningen blijft historicus Lammert Doedens even staan in de Aletta Jacobs-kamer. Achter glas liggen medische instrumenten en documenten van de eerste vrouwelijke student van Nederland. Doedens wijst naar een vitrine en begint te vertellen. “Vrouwen kwamen bij haar spreekuur en zeiden: ‘Goedemiddag dokter, ik ben in verwachting van de vijftiende.’ Dan gaf Jacobs ze een pessarium mee.” Hij glimlacht bij het verhaal. Het hulpmiddel was oorspronkel

Wat als je opgroeit als een joodse jongen in de oorlogstijd waarbij elke dag onzeker is? René de Vries (92) uit Oosterwijtwerd, overlevende van de Holocaust vertelt zijn unieke verhaal in Bert op de Kovvie over vrijheid, geloof en de waarde van loslaten. “Loslaten is geen verlies, het is ruimte maken voor rust.” Overleven in tragedie De 92-jarige René groeide op als Joodse jongen in Groningen, in een tijd waarin de wereld om hem heen steeds een gevaarlijker en kleiner werd. I

Door de geur van Molukse gebakjes en klanken van Molukse muziek schuifelen zaterdagavond zo’n honderd mensen de Franse School in Appingedam binnen. Op het programma: de première van de laatste aflevering van het eerste seizoen van de video-podcastserie bie Bert op de Kovvie. Onder de aanwezigen ook burgemeester Ben Visser, die in zijn toespraak eer betoont aan de Molukse gemeenschap. "Ik zie jullie en ik hoor jullie," zegt Visser, terwijl het publiek muisstil luistert. "Dat z

Engel Modderman groeide op in Winschoten, in een volksbuurt waar altijd wat te beleven was. Zijn vader werkte zich een slag in de rondte – vier banen, negen kinderen. Zelf ging Engel jong de scheepsbouw in, tot zijn rug het begaf. “Toen ben ik de politiek ingegaan,” zegt hij, alsof dat de logische stap was. Maar politiek is voor hem nooit vergaderen en praten geweest. “Als mensen er niet uitkwamen met de gemeente, liepen ze bij ons binnen. Dan pakten we het beet.” Niet iedere

In deze aflevering van "Bie Bert op de Kovvie" spreekt Bert met Adam Voetman over zijn 95-jarige leven in Groningen. Adam vertelt openhartig over zijn jeugd tijdens de oorlog, zijn werk als kunstschilder en zijn verhalen over de Groningse gemeenschap. Met veel wijsheid en humor deelt hij zijn kijk op het leven en de veranderingen in de regio. Een uniek inkijkje in de geschiedenis en cultuur van Groningen door de ogen van een bijzondere verteller.